داستان‌هاي عمه پسند

چند روزه که ویزای خودت را گرفتی و من در این چند شبه مرتب دارم فکر می کنم که درباره این تصمیم من و مامانی چه چیزی می توانم برایت بنویسم. من باید درباره رفتن و هجرت از سرزمین مادری، برای دختر سه ساله ای بنویسم که  هنوز نه معنا و مفهوم مرزها و فرهنگ ها را می داند و نه درکی درست از آزادی و رهایی دارد و وحشتناکتر آنکه بدون اینکه هیچکدام از این ها را بداند تا چند روز آینده خود را با این واقعیت مواجه می بیند که پدر و مادر بی آنکه از او سوالی کرده باشند او را به سرزمینی می برند که نه زبانشان را می داند و نه مردمانشان را می شناسد ... گفتن از همه این ها سخت است. گفتن از اینکه دیگر و شاید هرگز مادربزرگ و پدربزرگ و خاله ها و عمه ها را نبیند. گف...

البته ارنواز که تازگی جیش کردن را هم یاد گرفته از جیش کردنش هم به همین اندازه خوشحال میشه و مامان و یا بابا را میاره تا براش خورا بکشند و دست بزنند. جیش دختر ما است دیگه!

حتی تصور نکنید که در حال حاضر ممکنه چیزی وجود داشته باشه که ارنواز را بتونه بیشتر از شنیدن کلمه باسن ( و ملحقات آن) خوشحال کنه. همین امشب ارنواز از بابایی خواست که براش یه باسن نقاشی کنه و بعد هم از دیدن اون ریسه رفت و بدو بدو مامانی را آورد تا اون را نگاه کنه و با مامانی هم شروع کردند به خندیدن. خلاصه کار ما تا دیروقت شده بود باسن کشی بر روی کاغذ

ارنواز دیشب سال نو را به مامانش تبریک گفت. واقعیتش این که خودمون هم موندیم!

مامان باربی چشمهاشو باز کرده، میگه: آخ سرم درد میکنه میگم: چرا مامان باربی؟ میگه: خب دیگه مال یه زمان دیگه است!

ارنواز شده مامان باربی، من هم بابا باربی و زری هم بچه باربی (مثل همیشه) بچه باربی خوابه. یه بادکنک مال تولد نواز رو زمین هست. به مامان باربی میگم: می دونی چی واسه بچه باربی خریدم؟ میگه: نه! میگم: یه بادکنک میگه: کو؟ میگم: اوناهاش میگه: نه اون مال عروسی منه

تولد تو را یک روز دیرتر گرفتیم. آخرین تولدی که در خانه مهرشهر برگزار شد. خانه را گذاشتیم واسه فروش و احتمالا دیگه اینجا نخواهیم بود.

خب ارنواز سه ساله شد. یعنی از امروز صبح. من اما این مطلب را آخر شب می گذارم چون هنوز فرصت نکرده بودم که همه مطالب مربوط به دوسالگیت را بنویسم و فکر کردم که تبریکت را بگذارم بعد از مطالب دو سالگیت. حالا که این مطالب تمام شده : تولدت مبارک. من و مامانی دوستت داریم و مراسم تولدت را فردا برگزار می کنیم. امروز اما دو تا اتفاق مهم هم افتاد که همینجا میگمش: 1- امروز و در آستانه سه سالگیت و برای اولین بار تعداد خواننده های وبلاگت در یک روز از مرز دویست تا گذشت. مبارک باشه 2- امروز و در آستانه سه سالگیت یک هدیه مهم را از سفارت ایتالیا در تهران گرفتی. ویزای شینگن. ما در تمام ماه های اخیر دنبال این ویزا برای تو بودیم ولی به دلایلی ترجیح دادیم ک...

ارنواز دماغش را می بره نزدیک صورت مامانی و شروع می کنه به فین کردن و به مامانش میگه: مثلا تو دستمال باش!

مامان و ارنواز داشتند تو ماشین بازی می کردند. مامانی رو صفحه موبایلش شروع کرد به کشیدن نقاشی واسه ارنواز. ارنواز گفت: یه مرد بکش کچل باشه - باشه - بیبیل هم داشته باشه - ... - اصلا یعنی دایی مرتضی باشه.