تولدت مبارک

خب ارنواز سه ساله شد. یعنی از امروز صبح. من اما این مطلب را آخر شب می گذارم چون هنوز فرصت نکرده بودم که همه مطالب مربوط به دوسالگیت را بنویسم و فکر کردم که تبریکت را بگذارم بعد از مطالب دو سالگیت. حالا که این مطالب تمام شده : تولدت مبارک.

من و مامانی دوستت داریم و مراسم تولدت را فردا برگزار می کنیم.

امروز اما دو تا اتفاق مهم هم افتاد که همینجا میگمش:

1- امروز و در آستانه سه سالگیت و برای اولین بار تعداد خواننده های وبلاگت در یک روز از مرز دویست تا گذشت. مبارک باشه

2- امروز و در آستانه سه سالگیت یک هدیه مهم را از سفارت ایتالیا در تهران گرفتی. ویزای شینگن. ما در تمام ماه های اخیر دنبال این ویزا برای تو بودیم ولی به دلایلی ترجیح دادیم که درباره اش ننویسیم. اما حالا من سعی می کنم تا اونجایی که میشه قصه این ویزا را برایت بازنویسی کنم. ما تا چند ماه دیگه ایران را ترک می کنیم و تو احتمالا در محیط دیگه ای بزرگ خواهی شد. نمی دونیم چه اتفاقاتی در اینده برامون خواهد افتاد اما امیدوارم که این هم اتفاق مبارکی برات باشه (و اگر بعد از ماه ها تلاش درست در همین موقع اون را بهت دادند حتما می تونه اتفاق مبارکی هم باشه!)

3- من به پیشنهاد و اصرار ایمان این مطالب را به صورت کتابچه های جداگانه ای دارم برات تهیه می کنم که هر کدام مربوط به خاطرات یکسال از زندگی تو هست. این جملات هم احتمالا آخرین جملات کتاب چهارم خاطرات تو هست.

دوستت داریم.

تمام.