داستان‌هاي عمه پسند

ارنواز و کیارا دیروز قرار گذاشتند که کیف های مهمانیشان را ببرند مدرسه و به هم نشان بدهند. در پایان کیارا یک صابون به ارنواز هدیه داد. - تو جی بهش هدیه دادی؟ - اونی را که خاله فریبا هدیه داده بود

- از بابانوئل بپرس تو ارنواز برقه؟

شاید شما فکر کنید که کیارا یه خورده شیشه خورده داره (البته بیشتر از یه خورده داره) اما این به اون معنا نیست که ارنواز شیشه خورده نداشته باشه. مثلا همین پریروز ارنواز یک کفش پاشنه بلندش را برد مدرسه و البته بیججو (مربش) اجازه نداد که پاش کنه. این بود که موقع برگشتن ارنواز کفش را پاش کرد و اونقدر واستاد تا کیارا بیاد و با هر بدبختی شروع به راه رفتن جلوی کیارا کرد. کیارا هم هوشمندانه خودش را زد به کوچه علی چپ و این ور و اونور را نگاه کرد. ارنواز هم مجبور شد که پاش را محکم به زمین بکوبه تا شاید کیارا صدای کفش را بشنوه ولی کیارا خانوم هوشمندتر از این حرف ها بود و در نتیجه خوشبختانه ارنواز فرداش سراغ کفشش نرفت

- بابا از عمونوروز بپرس من توم سوزنه؟ - سوزن؟  - آره - عمو نوروز تو ارنواز سوزنه؟ (بیچاره عمو نوروز با اون چشماش جلوی پاش را هم نمی بینه، حالا کارش به کجا کشیده) - چی میگه؟ - میگه نه سوزن نیست قضیه اینه که دسته کیف ارنواز پاره میشه و مامان با سوزن نخ می دوزه و بعد که ارنواز کیفش را می گیره، متوجه این نکته نیست که نخ تو کیف باقی میمونه نه سوزن... همین

- بابا من دارم می میرم از خستگی - چرا؟ - چون یکی نمیاد با من بازی کنه

    ...

شما در نظر بگیرید این عمو نوروز و حاجی فیروز چه وظایف خطیری را در ارتباط با بچه ها بر عهده دارند. یکی دو تا که نیست (هم تعداد بچه ها را میگم و هم تعداد خواسته ها را)  الان چند روزی هست که ارنواز یگ تکه پاستا پریده تو گلوش و در نتیجه دائم فکر می کنه که یک چیزی تو گلوش هست.  - بابا از عمو نوروز می پرسی چیزی تو گلوم هست یا نه؟ - عمو نوروز چیزی تو گلوشه؟ ... میگه دهنتو باز کن... زبانت را بیار بیرون .... بگو آآآآ.....  نه میگه چیزی نیست - چیزی نیست؟ - نه - از بابانوئل هم می پرسی؟ - بابانوئل چیزی تو گلوی ارنوازه؟ .... دهنتو باز کن....

امروز ارنواز خانوم برای اولین بار روی سن یک تئاتر واقعی رفتند و نقش کوتاهی را ایفا کردند، در تئاتر اسکار امروز سی، چهل تا فینگیلی با کمک بازیگرهای تئاتر لباس پوشیدند، گریم کردند و در چهار گروه یک نمایشرا حاضر و اجرا کردند. نقش ارنواز البته خیلی کوچک بود و در یک صحنه به همراه چند تا خانوم و آقای دیگه در صف گرفتن بلیط برای تئاتر بودند ولی یک شبح بدجنس میاد و بلیط را از دست یکی از تماشاگرها می گیره و می بره. خیلی هم صحنه پرهیجانی بود!

ارنواز دیروز اولین کنسرت خودش را داد. ابتدا با گروهشان یک آواز جمعی را خواندند و بعد پشت پیانوهاشون نشستند و دست جمعی دو تا آهنگ را به همراه الکس (مربیشان) اجرا کردند. بعد از اجرای گروه های دیگه و در آخر برنامه همه بچه ها دوباره به صحنه آمدند و یک آواز جمعی را خواندند. در پایان در میان تشویق حضار گواهینامه اولین اجراشون را تک تک گرفتند و با یک عدد شکلات اهدایی از صحنه خارج شدند.

البته که ارنواز زبان ایتالیاییش خیلی خوب شده، صد البته که خیلی بهتر از بابا و مامانش حرف می زنه ولی تازگی ها رشد زبانیش به قدری عالی شده که خود ایتالیایی ها هم به تعجب می افتند.  چند روز پیش داشتیم تو پارک می رفتیم که ارنواز رفت پیش یک خانم مسن و ازش خواهش کرد که سگشان را نوازش کنه. من چند قدمی دورتر بودم و صحبت هاشون را نمی شنیدم. بعد از دو سه دقیقه ای خانم با چشم های متعجب رو کرد به من و پرسید: شما پرسین هستید؟ (احتمالا ارنواز شروع کرده بود یا از گربه اش صحبت کرده بود یا از رومینا) گفتم: بله - پس دخترنون تو ایتالیا به دنیا اومده؟! - نه، دو ساله که اینجاییم  - فارسی هم بلده صحبت کنه؟! - بله - تو خانه باهاش فارسی صحبت...