داستان‌هاي عمه پسند

ارنواز وقتی وارد مدرسه میشه، یکدفعه ای چهار پنج تا دختر بچه با هم میاند به استقبالش. یکی دو تا شون فکر می کنند عروسکه ولی بقیه می دونند ارنوازه. اول بوسش می کنند و بعد سعی می کنند بغلش کنند. حالا با این همه استقبال چرا ارنواز نمیخواد بره مهد؟

ارنواز همیشه اولش نمیخواد بره به مهد. اینه که تا میرسه به معلمش، میزنه زیر گریه و میگه: acqua (آب) بعد تا معلمش بیاد جواب بده میگه: voglio giocare (می خوام بازی کنم) بعد هم میزنه زیر گریه و با همون حالت میره تو کلاسش.

ارنواز با دوچرخه اش زنگ میزنه و می پرسه: بقیه فکر می کنند زنگ کلیسا است؟

ارنواز راه میره و به مامانش میگه : بیچاره مامانم، مامان باباش پیشش نیستند

ارنواز با دوچرخه اش زنگ میزنه و می پرسه: بقیه فکر می کنند زنگ کلیسا است؟

ارنواز در تمام بهار سراغ رنگین کمان را از من می گرفت و البته بابایی هم سال ها بود که رنگین کمان ندیده بود. این بود که دیدن رنگین کمان را حواله کرده بودم به بهار آینده تا اینکه در شهریور و پس از یک باران شدید، ارنواز اولین رنگین کمان زندگیش را دید. میلان، ۳۱ آگوست ۲۰۱۲ ...

ارنواز سرانجام پس از گذشت هشت ماه از ورود به ایتالیا به مهدکودک رفت. از آنجاییکه مامانی امروز باید برای کاری بیرون می رفت، بابایی وظیفه بردن ارنواز را به عهده گرفت، در بدو ورود چند تا دختر به استقبال ارنواز آمدند و او را با خود بردند. البته ارنواز از باباش هم جدا نمی شد اما بابا کم کم از کنار ارنواز دور شد و کمی بعدتربه خارج از اتاق رفت و همانجا ماند تا کلاس ارنواز تمام شود. ارنواز ابتدا نقاشی کرد، بعد با خاله مربیش غذا بازی کرد (یک مقدار از غذایش را برای بابایی هم آورد) و سرانجام با دوستانش رقصید. این بود اولین روز مدرسه ارنواز در ایتالیا