داستان‌هاي عمه پسند

بابا رضا و عمو پیمان دارند توی OOVOO چت می کنند. ارنواز میاد که با عمو پیمان حرف بزنه. بابایی لپ تاب را می گیره به سمت ارنواز که عمو ببیندش. در نتیجه بابا دیگه تصویرش روی صفحه معلوم نیست. ارنواز از عمو پیمان می پرسه: پس بابام کو؟ عمو میگه: اوناها کنارته ارنواز میگه: نیستش که، کجا رفته؟

ارنواز عکس مامانش را توی کامپیوتر دیده، از باباش می پرسه مامانم را بردی تو کامپیوتر؟

۱- اولش اعصاب خردی بود چون دوربین را گرفت تو دستش ۲- دومش شروع کرد به عکس گرفتن از در و دیوار ۳- سومش گفت که خسته شده چون دیگه چیزی نیست که ازش عکس بگیره ۴-چهارمش شروع کرد به گرفتن عکس های خلاقانه ۱-۴- به مامانش گفت یه پاش را بالا ببره ۴-۲- بعد گفت حالا اون یکی پا بالا ۳-۴- بعد گفت حالا دو تا دستت هم بالا ...

خب آدم در ممالک آزاد باشه و به اینترنت دسترسی نداشته باشه نوبره. از بس این رومیان ملت تنبلی هستند. البته از آنجا که ما ایرانیان همیشه سرآمد مردم دنیا هستیم! راهش را یافته و از امشب از اینترنت همسایه بهره مند می شویم تا خودشان بیایند مال ما را وصل نمایند.

ارنواز روزی (بدون اغراق) سه هزار بار می پرسه: دماغم کی خوب میشه!! سه هزار بار تکرارش کنید تا ببینید اعصاب واسه تون می مونه یا نه؟

ارنواز درب اتاق عمو پیمان را می زند. بابایی میگه : ارنواز عمو خوابه! - آخه می خوام بگم بره خونه شون - ارنواز؟! اینجا خونه عمو هست! - اگه خونه اونه پس ما اینجا چکار می کنیم؟

حالا که فرهنگ چیز مهمیه و ما هم که پدر فرهنگی و فرهیخته ای محسوب می شویم؛ بدنیست چند کلمه ای هم از یک تفاوت فرهنگی میان ایرانیان و رومیان سخن به میان بیاوریم و البته به نقل از عمو پیمان که البته ۱۵ سالی بیشتر از ما در این مساله غور کرده است. جمله آنکه ایرانیان وقتی می خواهند از یک تا n یعنی هر عددی بشمرند و در این راه اگر از انگشتان دستشان هم قصد داشته باشند که کمک بگیرند؛ لاجرم اول انگشت کوچک را می گیرند و می گویند یک، سپس انگشت دوم را گرفته می گویند دو و الی آخر ( که شما بهتر می دانید) و لاکن اگر مردمان دیار روم بخواهند همین کار را بکنند، نخست انگشت شست را گرفته می گویند uno (یک) سپس انگشت اشاره را گرفته می گویند due (دو) و الی آخر ح...

مامانی و ارنواز با هم اختلاف کرده اند. ارنواز مجموعه ای از کارهای بد را پشت هم انجام داده و در نتیجه پیشی تنبیهش کرده و... حالا جزییات که مهم نیست. فعلا بابایی نشسته و داره ارنواز را هدایت می کنه و او هم لابد داره پی به اشتباهات زندگیش می برد. بابایی: ارنواز تو اگر متوجه شدی که اشتباه کرده ای باید صادقانه و از صمیم قلبت از مامانی عذرخواهی کنی. از قلبت یعنی از اینجا ارنواز (عصبانی): این که قلبم نیست بابایی: پس چیه؟ ارنواز: می می ام هست!!!

البته پاپا نوئل فقط شب های کریسمس (یا شاید هم سال نو) هدیه میاره. اما واسه دختر ما که : ۱- تازه وارده ۲- به هدیه سال نوش نرسیده بود ۳- شب هم حاضر نبود که بخوابه و مهمتر از آن حاضر نبود بالش را دربیاره استثنا قایل شد و قرار گذاشت که صبح کش بیاره تا بالش را درست کنیم. مساله این بود که بابانوئل صبح یادش نمی اومد که چه قولی داده تا بره و اون را جور کنه! شما بابانوئل را که شناختید؟