داستان‌هاي عمه پسند

این رومیان که البته بی حیا (بحثی نیست) این دختر ما که وسط این همه اشیای موزه گیر داده به یک مجسمه لخت را چه باید گفت که به آنجای مجسمه اشاره می کنه و از باباش میپرسه که اون چیه؟

ارنواز تو مترو هم به پاهای یک خانومی گیر داده بود که شلوارش پاره بود. همچنان از همون آب و خاکه دیگه

ارنواز دقیقا توی ایران بزرگ شده. حالا میگید چرا؟ پریروز ارنواز با مامان و باباش اومد به دانشگاه. چه چیزی براش جالب بود؟ یک پسری که به دماعش حلقه زده بود و بغل سرش را تیغ زده بود و... نواز شروع کرد به سوال کردن. سوال اول: چرا موهاش اینجوریه؟ سوال دوم: چرا گوشواره زده به دماغش؟ سوال سوم: مگه مردها هم گوشواره میزنند؟ ... از اونجاییکه تمام سوال ها با حرکت دست ارنواز همراه بود، در نتیجه خود هم دانشگاهی ما هم متوجهش می شد و مرده بود از خنده.

ارنواز قصد نداره واسه یاد گرفتن زبان ایتالیایی هیچ تلاشی نمی کنه. هر وقت که مامان یک کلمه ای را به ایتالیایی بهش میگه، یه برق شیطنتی تو چشمهاش می درخشه و سریع یک کلمه من درآوردی را به جاش می نشونه و آن را به کار می بره؛ مثلا مامان به درخت میگه:albro و ارنواز میگه: gumba اینجوری البته ممکنه یک زبان جدید مثل اسپرانتو بسازه ولی بعیده که ایتالیایی یاد بگیره

حالا اینترنتمون هنوز هم مال همسایه است به کنار، وقتی ارنواز یه همزبون نمی بینه، خب بچه مون چی باید بگه که ما اینجا بنویسیم؟ این است راز کم کاری ما!

مامانی و ارنواز دیشب داشتند تو ماشین بازی می کردند. ارنواز شد مامان شیره و مامانی هم شد ببر. هر د هم صداشون رو کلفت کرده بودند. مامانی (خانوم ببره) : خانوم شیره کجا زندگی می کنی؟ خانوم ببره: تو خونه مون خانوم شیره: خونه تون کجاست خانوم شیره؟ خانوم شیره: تو مهرشهر

۱- این شبیه چیه؟ 7 اگر گفتید؟... نه اشتباهه، این شبیه چتره. ۲- این شبیه چیه؟ 8 اگر گفتید؟ ... نه اشتباهه، این شبیه عینکه. ۳- این شبیه چیه؟ 2 اگر گفتید؟ نه اشتباهه، این شبیه صندلیه.

ارنواز و باباش و مامانش برای اولین بار به دیدن یک کارناوال رفتند. کارناوال میلان در ۲۵ فوریه. ارنواز در این روز یک بال و یک تور داشت. این هم عکس هایش:   ...

خب این رومی ها خیلی شبیه ما پارسیان هستند و از جمله بغایت از ما بی نظم ترند. ما تصمیم گرفتیم تا برای نخستین بار ارنوز را در روز ۲۲ فوریه به دیدن یک نمایش ببریم. جشنواره دلقک ها فرصت خوبی برای اینکار بود. با هزار زحمت خود را به نشانی داده شده رساندیم. با چند نفر دیگر که آنجا بودند کلی واستادیم و سرانجام هیچ خبری از کسی نشد که نشد. احساس کردیم خودمان سوژه خنده ایم، دست از پا درازتر بازگشتیم. اما از آنجا که ارنواز را عشق دیدن دلقک ها فرا گرفته بود ، فردای آنروز به راه افتادیم تا به محل جشنواره رسیدیم. circo pic در نزدیکی ایستگاه متروی gioia اینبار یک ساعت و نیم ایستادیم تا بالاخره نمایش شروع شد. اما ارنواز از شدت خستگی خوابش برد و تلاش ...