داستان‌هاي عمه پسند

- کیندر، کیندر، کیندر.... مامان اسم دختره چی بود؟ - کدوم دختره - همونی که رو جعبه بود - کیندر - آهان کیندر، کیندر، کیندر، کیندر.... - اسمش چی بود؟ - کیندر - کیندر، کیندر، کیندر، کیندر، کیندر، کیندر... -چی بود؟ - کیندر _کیندر، کیندر، کیندر....

ارنواز الکی واسه باباش تولد می گیره. - خب خالا چی بهت خدیه بدم؟ - خدیه؟؟؟..... یه بوس خوشگل از یه دختر کوچولو بهترین هدیه واسه باباییه. - من که دختر نیستم. من یه خانومم - (قضیه کمی ناموسی شد) خب بابایی بوسیدن خانوم های خوشگل را هم دوست داره!

ارنواز میگه عدس پلو بو میده و نمی خواد بخوردش. مامانی میگه خب اگه بو میده دماغت رو بگیر و بخور. ارنواز هم دماغش رو می گیره و البته تا آخرشو می خوره.

مامانی: ارنواز دیگه باید بخوابیم. - آخه من نمی خوام بخوابم - چرا نمی خوای بخوابی؟ - آخه من درس دارم. - درس داری؟!!! - (ارنواز که خودش هم فهمیده بی ربط گفته): نه می خوام بازی کنم.  

ارنواز یکدفعه ای یاد عمه صدیقش افتاده. - مامان، عمه صدیق کجا هست؟ -عمه صدیق؟!!! - آره - عمه.... تو آسمون ها هست. - عمه بال داره؟ - بال؟!!! .... نه! - پس چه جوری رفته به آسمون؟ آهان... با هواپیما  

بعد از فروکش کردن تب رژ لب نوبت به تب بال رسید تا جایی که مامانی مجبور شد به خاله خدیه زنگ بزنه و بگه که می تونه یه بال واسه ارنواز بسازه؟ البته خاله که سر کار بود آدرس یه مغازه را تو مرکز خرید ولنجک داد که می شد از اونجا واسه ارنواز بال خرید (و ما هم خریدیم به قیمت تقریبا مفت پنج هزار تومان) حالا ارنواز بال داره و اولین سوالش هم این بود که "خالا می تونم بپرم؟"

هیچ چیز برای یه پدر جذاب تر از این نیست که وقتی از سفر بر می گرده ساعت دوازده و نیم شب دختر کوچولوش بپره بغلش و بگه بابا واسه من خدیه چی آوردی؟