داستان‌هاي عمه پسند

ارنواز: پریسا آمریکا رفته ولی رومینا که آمریکا نرفته. محمد خاله سلیمه: تو کجا می خوای بری؟ ارنواز: مهرشهر

حالا که صحبت از گردنبند و دستن بند شد بهتون بگم که ارنواز دوست داره با هر چیزی که دستش میاد یک گردنبند و یک دستن بند و یک ساعت واسه خودش درست کنه؛ حالا می خواد اون چیز تکه دستمال مرطوبش باشه یا می خواد  نقاشی با آبرنگ روی دستش باشه.

ارنواز خیلی بهتر از این ادبا و فضلا با وزن و آهنگ کلمات آشنا هست؛ مثلا هیچوقت نمیگه دست بند. - چرا؟ - چونکه با گردننبند هم آهنگی نداره. - پس چی بهش میگه؟ - میگه دستن بند. چرا؟ خب خودتون ببینید چقدر به هم میاد. گردنبند و دستن بند

حالا این درسته که ارنواز همیشه مامان باربی یا مامان پرنسس ها میشه ولی به نظر شما این درسته که محمد خاله سلیمه سر بچه ما کلاه بگذاره و خودش سیندرلا بشه و ارنواز بشه مامان سیندرلا؟

ارنواز یکدفعه بزرگ میشه. مثل پارسال که یکدفعه ای پتو و پستونکش را کنار گذاشته بود، حالا هم در آستانه سه سالگی یکدفعه بزرگ شده و جیشش را میگه و واسه هر بار جیش کردن هم یک جایزه می خواد. دو سه روز اول کمی سخت بود چون روزی پنجاه بار به مامانش می گفت جیش داره و فقط روزی سه چهار بار جیش می کرد ولی حالا وضع فرق داره و ارنواز جیش هاش را کامل و درست میگه. ارنواز فقط یک سوال فلسفی واسه اش باقی مونده: چرا اینقدر جیش میاد؟

خب یادم رفته که بگم ارنواز عاشق خفته زیبا هم هست. گاهی اوقات بازی ما این میشه که ارنواز بشه خفته زیبا و یا سپیدبرفی و من هم بشم شاهزاده و ببوسمش تا چشمهاش را باز کنه و با همدیگه سوار اسب بشویم و برویم.

- بابا یه بوس بده -چشم بابایی - خیلی خب حالا آشتی ایم - مگه قهر بودیم؟