داستان‌هاي عمه پسند

...

...

...

حالا كه امكانات آپلود عكس تو ي ني وبلاگ اينقدر خوبه بدم نمياد كه عكس هاي قديمي ارنواز را هم آپلود كنم. اين عكس ها را قبلا توي بلاگفا گذاشته بودم كه البته ديگه ظاهرا نيست. ...

ارنواز بين همه بازي هاي دنيا فكر مي كنم يك بازي را از همه بيشتر دوست داره. خانه بازي. مثلا هر وقت خانه هستيم بابا يا مامان يا هر بدبخت ديگري را مي بره به خونه اش، بعد در مي زنه و مياد تو و نقش فرحناز را بازي مي كنه. هر وقت به مجموعه بوستان مي ريم به جاي رفتن رو تاب و سرسره و.. مستقيم يمره توي يك خانه اسباب بازي و تقريبا سه چهارم زمان را بيرون نمياد. ديروز هم وقتي برديمش به يك مجموعه بازي در يك پارك در كرج، وقتي قلعه شني را ديد كلا رفت توي برج هاي ديده باني و به تصور اينكه خانه هست تا آخر شب همونجا ماند! ...

ارنواز: مي خوام چاييت را بيارم بابايي: نه عزيزم داغه اوف ميشي ارنواز: اوف ميشم. به شما ربطي نداره! باباي: آخه شما دخترم هستي، دوست ندارم اوف بشي ارنواز: دوست داشته باش به شما ربطي نداره! بابايي: آخه اگه گريه كني بابايي دلش مي سوزه ارنواز: دلت بسوزه به شما ربطي نداره! ... ... ... كلا مثل اينكه ... چي بگم؟!

ارنواز خانوم دیشب دستشون سوخت. البته نه خیلی شدید. ارنواز خانوم توی یک مغازه دست زده به یک لامپ روشن و اینجوری دستشون اوف شد. ارنواز خانوم اصرار داشتند که به دستشون یک عدد چسب بزنیم و البته اینجوری ساکت شدند. در ضمن در طول گریه هاشون تاکید می کردند که دیگه دختر خوبی شدند! و دست به اونا نمی زنند!