داستان‌هاي عمه پسند

ارنواز را سرانجام در کلاس های اسکیت بوستان جوانمردان ثبت نام کردیم. بار اول یه روز تعطیل به اونجا رفتیم و ارنواز خودش بازی کرد. دفعه دوم البته یه مربی به اسم سارا هم اونجا بود که ارنواز بدون پرداخت هزینه رفت و باهاش دوست شد و تو کلاسش مجانی شرکت کرد!!!! حالا ارنواز ثبت نام کرده و خیلی هم با سارا خوبه.  یه مربی دیگه به اسم امیر هم هست که او هم با ارنواز خیلی خوبه.   

- بابایی، ماه واقعنی چشم و دماغ داره؟ - واقعنی! ....... واقعنی نه! - ولی من چشم و دماغشو می بینم

ارنواز رفته دمپایی بخره. خانوم فروشنده به موهای بورش نگاه می کنه و میگه: وای چه خوشگل، تو شبیه دختر اسپانیایی ها هستی ارنواز میگه: نه من دختر اسپانیایی نیستم. من دختر ایتالیایی هستم

- بابا دستم را بگیر منو بلند کن - ارنواز تو چقدر تنبلی - نه، این ورزشه واسه ات خوبه

ارنواز نوبتش را داده تا یک دختر دیگه روی الاکلنگ سوار بشه. دختر که سوار میشه، ارنواز میگه: بابا یه چیز در گوشت بگم؟ - بگو باباجون - پس چرا این دختره بهم نگفت متشکرم؟

ارنواز خانوم چیزی را که بخواهد یاد بگیره، سر سی ثانیه یاد می گیره و البته برعکسش هم صادقه. از اونطرف خدا نکنه که نخواد چیزی را یاد بگیره اینجوری خدا هم نمی تونه کاریش بکنه. حالا این قصه اسکیتشه که روز اول تو پارک قیطریه راه افتاد وسط پیست و مربیش که اسمش یاسین بود گفت این را معمولا بچه ها تو سه جلسه یاد می گیرند نه در جلسه اول

خاله فریبا در فرودگاه: سلام دختر خارجی ارنواز: من دختر خارجی نیستم من ایرانی ایتالیایی هستم