داستان‌هاي عمه پسند

ارنواز هوس كرده بره خانه هانيه؛ اين هست كه ميا به مامانش ميگه:"ماماني، عروسك هاي هانيه دارند منو صدا مي كنند!"

ارنواز: مامان می خوای برات توتو بخرم؟ مامانی: آره عزیزم! توتو میخری برام!؟ ارنواز: نه! دوست ندارم!

مامان و پریسا دارند درباره لب های هلن صحبت می کنند. بعد پریسا موضوع لب های خانوادگی را پیش می کشاند و میگه که خانواده ما (یعنی خانواده غلامپور) لب های بالایی نازکی دارند. مامانی میگه نه اینطوری هم نیست. ارنواز اما نظر جالب تری داره و میگه که ما لب نداریم، نوک داریم.

خاله آسيه و عمو حميد هر دو بيرجندي هستند. ميگند كه گناهكي نواز كه اولين سفرش با هواپيما به بيرجند شده. ميگم تازه گناهكي اولين سفر زمينيش هم به تفرش بوده

محمد مشكوكه كه بچه را براي چي فرستاديم بيرجند اينه كه ميگه: مي خواستيد تو چمدان قاچاقش كنيد به افغانستان؟

یک دختری هست که تو گوشی مامانی بلوتوث شده و ارنواز شیرین زبانی هایش را گاهگاهی می بینه. کسی که این فیلم را گرفته، فقط مدیوم شات دختر را گرفته. خب تصور ارنواز اینجوریه که این نی نی پا نداره! اینکه عجیب نیست تصور قبایل بدوی هم از سینما همینجوری هست!!!

البته که ارنواز از خواپیما لذتی نبرده؛ شما خودتون باشید خواپیمای ایرانی را ترجیح می دهید یا خواپیمای عجایس را (سرزمین عجایب) ارنواز اولش که نشسته گفته بابام را می خوام؛ باباش که طبیعتا نتونسته سوار بشه گیر داده که خودش پیاده بشه و وقتی این هم به نتیجه نرسیده،‌ گیر داده به عجایس. خلاصه مامانی و ارنواز بعداز ظهر برگشتند و ارنواز کاری کرد که مجبور شدیم بعدازظهری به یک شهربازی در کرج به نام پروما ببریمش تا خواپیمای واقعی را سوار بشه.