داستان‌هاي عمه پسند

بدینوسیله به اطلاع می رساند کلیه اماکن جهان از نظر ارنواز در پنج دسته زیر خلاصه می شوند: ١- خانه ٢- خونه مادربزرگه ٣- مهمانی ٤- ددر ٥- تونل این پنجمیش را ارنواز در جریان همین سفر کشف کرد. وقتی ماشین وارد تونل شد و بهش گفتیم که این تونله؛ پرسید: اینجا شبه؟ - نه شب نیست ولی تاریکه - ددر روزه؟ - آره روزه - باید بخوابیم؟ (تو دلم گفتم مگه توشب ها هم می خوابی که حالا بخوای بخوابی) ... الغرض ارنواز تونل ها را جزو ددرها حساب نمی کنه. فکر هم می کنم که منطقی باشه چون تو ددر که نمی خوابند.

در رويان منتظر آماده شدن غذا در رستوران بوديم. يكدفعه برگشتي و گفتي: "برم كمكشون كنم؟"

تو خيلي وقت ها از اين جمله در برخورد با آشنا و غريبه استفاده مي كني:" تو ديگه كي هستي؟" اين بار اما توي ماشين بعد از گفتن اين جمله به مامان، جمله را اينجوري ادامه دادي: "تو ديگه كي هستي؟                        رو صندلي نشستي"

ماماني داشت تو ماشين سرگرمت مي كرد. اين بود كه شروع كرد به آواز خواندن:‌ "اي دختر صحرا ارنواز آي ارنواز" تو هم ادامه دادي: "اي دختر جنگل فرحناز آي فرحناز"

تو جاده وقتي كوه ها را مي ديد مي پرسيدي اژدها هست؟

ايران در چند روز گذشته تعطيل بود (البته ايران فعلا كلا تعطيله) و بابايي و ماماني يك برنامه كوچك سفر را (به همان روستاي كوچك كلاك و از طريق جاده آب پري به رويان) ترتيب دادند. اين بود كه در چند روز گذشته نبودند و البته الان هستند. خب تو در اين سفر خيلي چيزها را يا براي اولين بار ديدي و يا براي اولين بار به درستي دركشان كردي و ازشان لذت بردي. مثلا اگر چه قبلا دريا را ديده بودي ولي برخلاف دفعه قبل كه از دريا ترسيده بودي اين بار پا را به دريا زدي و كلي خنديدي. اما ليستي از چيزهايي كه ديدي: 1- دريا، كوه و دشت و دره و رودخانه .... 2- ابر و رعد و برق و مه (فهميدي ابره چه جوري گارامب گورومب مي كنه و حسابي دامب و دومب مي كنه) 3- اسب و هاپو ك...

ايران در چند روز آينده چند روزي تعطيله (ايران البته فعلا كلا تعطيله ) و براي همين بابايي و ماماني يك برنامه كوچك سفر را (به همان روستاي كوچك كلاك و البته از طريق جاده آب پري به رويان) ترتيب ديده اند. اين هست كه چند روز آينده البته نيستيم

دیروز یازده خرداد روز جهانی کودک بود و من و مادر تصمیم گرفت تا هدیه ای برای تو تهیه کنیم اما دریغ که به ناگاه خبر درگذشت ناباورانه بانویی بزرگ هر دومان را به حیرت واداشت. خبر مرگ هاله سحابی. یکی از هزاران زن بزرگ سرزمینی که پدر و مادر  آرزو دارند الگوی تو در زیستنت باشند. پدر اما امروز تصمیم دارد تا شاید کتاب کوچکی را خریداری کنه و آن را به مناسبت روز کودک و به یادبود همه مادران صلحجو و بخصوص به یادبود هاله سحابی به تو تقدیم کنه. از آن دست کتاب هایی که هاله و هاله ها قطعا دوست می دارند که کودکان این سرزمین با آنها بزرگ شوند. با آنها و با آزادی.

بابايي: ارنواز اينقدر خوشمزه هستي مي خورمت ها! ارنواز: نه نه منو نخور بذار برم پيش دخترم چاق بشم چله بشم منو بخور! بابايي:‌ بله!

ارنواز ماماني را برده به اتاق خودش و اسباب بازي هاي پخش و پلاش را نشان مامان داده و گفته: ببين چه خونه زندگي اي درست كردم!!