داستان‌هاي عمه پسند

مامانی داره نقشه جغرافیا را به ارنواز نشان میده. ارنواز :مامان ما کجا زندگی می کنیم؟ مامان:تو ایران. اینجا توی آسیا. - تو خاله آسیه؟! - نه، توی آسیا

ارنواز به باباییش زنگ میزنه و مثل همیشه سراغ کیندر را می گیره (شکلات های یندر) بعد گوشی را به مامانش میده تا مامانی صحبت کنه و البته چند لحظه بعد پس می گیره و اسپری مامانی را به سمت تلفن می گیره و به بابایی میگه:"بابا بوش کن"

بابایی دوباره یک هفته ای نبود و نتوانست وبلاگت را به روز کنه. به جاش...

به نظر می رسید که ارنواز خواب خوابه. بابایی بغلش کرد و گذاشتش روی تختش. ارنواز یکدفعه وحشت زده چشمش را باز کرد. بابایی جا خورد و گفت چیه دخترم؟ ارنواز گفت: بابا جون! - بله دخترم - مثلا من مامان باربی، تو هم بابا باربی، اون هم..... زری (و البته زری تو اتاق نبود) اون هم بچه باربی. باشه؟

خیلی وقت ها موقع ارنواز بازی، تخت مامانی میشه خانه خانواده سه نفره ما (یعنی همان مامان باربی و بابا باربی و بچه باربی)‌ بعد از یک خورده بازی، مامان باربی میگه که بریم مهمانی. اونجایی که باید بریم اونور تخت مامانیه ولی بابایی که معمولا سعی می کنه در حین بازی رو تخت ولو باشه، اجازه نداره با یه غلت زدن خودش را به میهمانی برسونه، بلکه باید بچه باربی را بغل کنه و با مامان باربی تخت را دور بزنند تا به خانه مهمانی (خانه فرشته) برسند. وسط راه هم یه تکه ای هست که دو تکه موکت به هم چسبیده. ارنواز از روش میپره و به بابا و بچه باربی هم سفارش می کنه که از روی جوی آب بپرند و نیفتند توی جوی. مهمانی که تمام شد البته ما سه تا بر می گردیم به خونه م...

ارنواز تازگی ها زیاد از دست مامانی ناراحت میشه. هر موقع هم ناراحت میشه میگه: اصلا میندازیمش تو آب، میندازیمش تو آتیش، میندازیمش خونه خمسایه، بیرونش کنند. من که دلم تنگ نمیشه! این آخریش را احتمالا محض احتیاط میگه چون میدونه که ما فوری خواهیم گفت: آخه چرا؟ دلت واسه مامانی تنگ نمیشه؟

ارنواز روی لب یه عروسک پارچه ای اش را که بعضی وقت ها اسمش زری هست و بیشتر وقت ها اسمش بچه باربی رژ لب کشیده. بابا: لبش رو نگاه کن! ارنواز: من که نکشیدم. - پس کی کشیده؟ - خودش کشیده، بهش گفتم کار بدیه...

تا پام را از در خانه تو می گذارم ارنواز میگه میای بازی؟ این کار این چند روزه اش هست و البته چاره ای نیست. مامانی اما میگه تقصیر خودمه. به هر حال بازی اینجوری شروع میشه. ارنواز میگه: مثلا من مامان باربی، تو بابا باربی، این هم (یه عروسک) بچه باربی، این هم مثلا کیف منه توش هم رژ لبه حالا در نظر بگیرید که پنج دقیقه نگذشته ارنواز دوباره میگه: مثلا من مامان باربی، تو بابا باربی، این هم بچه باربی، این هم مثلا کیف منه توش هم رژ لبه و باز ده دقیقه بعد: مثلا من مامان باربی، تو بابا باربی، این هم بچه باربی، این هم مثلا کیف منه توش هم رژ لبه و ... و نیم ساعت بعد ... و فردا .... از همه جالب تر تاکید چندباره اش هست و جالبتر از اون تاکید روی ...

پیشی به مامانی گفته موقعی به ارنواز پاستیل می ده که ارنواز جوراباش را پاش کنه. ارنواز هم میگه باشه و جوراباش را پاش می کنه اما تا پاستیلش را می خوره جورابهاش را از پاش درمیاره. حالا شما بگید پیشی ناراحت نمیشه؟

دیشب گواهینامه بابا را از جیبش در آوردی و گفتی : این کارت ملیه؟ بابایی از این حرفت تعجب کرد ولی از این بیشتر متعجب شد که امروز پاسپورت ها را از کمد برداشتی و شروع کردی به بازی کردن و تو بازیت با آدم های خیالی صحبت از ویزا دادن می کردی.