داستان‌هاي عمه پسند

تو فرودگاه هستیم تا ارنواز بره به ایران - حالا خاله فریبا دلش واسه ام تنگ شده؟ - آره - همه اش گریه می کنه؟ - آره - رومینا هم دلش تنگ شده؟ - آره - منو ببینه می تونم بغلش کنم؟ - آره - همه دلشون واسه من تنگ شده؟ - آره - هواپیما هم دلش واسه من تنگ شده؟ - ...

آب حمام هی سرد و گرم میشه و ارنواز هم هنوز آب رو سرش نریختم میزنه زیر گریه که کف رفته تو چشمام. بابا مستاصل شده و نمیدونه چی کار کنه. اینه که سر ارنواز داد میزنه و همین کار را بدتر می کنه. حمام که تمام میشه بابا بابت داد زدن از ارنواز عذرخواهی می کنه اما قصه تموم نمیشه. (یک ساعت بعد و برای چندمین بار) - دخترم من که گفتم،  فکر کردم داری گریه می کنی چون آب رفته تو چشمت ولی من هنوز آب نریخته بودم - نه من الکی گریه نکردم. من سردم شده بود واسه اون گریه کردم - آره عزیزم متوحه شدم ببخشید که سرت داد زدم - تو آب سرد ریختی می خواستی من Gelato (بستنی) بشم. مثل Pinguino (پنگوئن ها) تو ghiaccio (یخ) اونوقت بمیرم تو بچه نداشته باشی؟ ...

- مامان این صدای چیه؟ - جیر جیرکند - جیرجیرک ها ناناز دارند؟ - نمی دونم، شاید - شاید هم ناناز نداشته باشند به جاش یه دست پشتشون داشته باشند!!!

- بابا می تونی تو کامپیوتر تو دماغ را بهم نشون بدی؟ می گردم و با هزار بدبختی فیلم اندوسکوپی را بهش نشون می دهم - بابا حالا میتونی تو چشم را بهم نون بدهی - نه بابا جون نمیشه. چشم مثل یه تیکه گوشته - بابا میتونی حالا تو ناناز را بهم نشون بدهی؟

مامان تو خیلی نرمی (با ناراحتی) ولی من خیلی سفتم

۱- خیلی دلم واسه ات تنگ میشه ، از همه دنیا ۲- دوستت دارم از همه دنیا

آقای شان که معرف حضورتان هست. همان اقای محترمی که احتمالا دل دختر ما را برده. البته این شان همانطور که قبلا هم احتمالا گفته ام ظاهرا توجهی به دختر ما نداره و یا حداقل جلوی ما اینجوری وانمود می کنه. خوشبختانه شان از ارنواز یکسال بزرگتره و ما هم خیالمون راحت که شان از سال دیگه میره به دبستان و دیگه ارنواز نمی بیندش و احتمالا این عشق کودکانه از سرش میفته، اما زهی خیال باطل. نه اینکه خدایی نخواسته شان مردود شده باشه و تو مهدکودکش درجا زده باشه بلکه امروز که رفتیم پارک دیدم یک پسری میگه: Ciao Arnavaz و ارنواز هم پاسخ میده: Ciao البته نیاز به توضیح اضافه نیست که شخص مذکور همچنان شان بود. اقای شان هم یک نیم ساعتی بازی کردند و بعد هم به ناگاه رف...

...

تو راه برگشت به خانه تصمیم می گیره که به ماه هدیه بدهد بعد می پرسه چه جوری می تونم بهش هدیه بدم؟ میگم باید سوار موشک بشی بری اونجا، میگه الان می تونم برم؟ میگم نه خیلی سخته وقتی بزرگ شدی، اگه خواستی فضانورد بشی شاید بتونی بری. میگه نه الان میخوام برم، میگم نمیشه. میگه ولی من می خوام هدیه بدهم، میشه ماه بیاد هدیه منو ببره؟ میگم آره. میگه کجا بزارم که هدیه ام را ورداره؟ میگم میتونی بزاری تو بالکن. ارنواز حالا داده من یک کلاه با کاغذ واسه اش درست کردم بعد روش را با مداد شمعی نقاشی کرده و خودش برده گذاشته بالکن تا ماه بیاد ببردش. ماه که سر شب نیومده ولی ما هم فکر می کنیم تا دم دمای صبح موقعی که ما هم خوابیم سر و کله اش پیدا بشه و هدیه قشنگش را ...

من دیگه هیچکی را دوست ندارم، دیگه نمی خوام با هیچکی بازی کنم، می خوام تنها باشم، می خوام بمیرم، می خوام OSSO منو بخوره، دیگه نمی خوام ... این ها بخشی از کلمات ارنواز هنگامیه که رفتم از مهدکودک بیارمش. ظاهرا می خواسته تاب سوار بشه ولی چون شلوغ بوده واستاده تو صف و موقعی که نوبتش بوده مربیشون گفته که وقت تمومه و باید بروند به خانه.بهش میگم عیب نداره، بعداز ظهر با هم میریم پارک تا تو تاب بازی کنی - نه نمی خوام. دیگه نمی خوام بازی کنم، هیچوقت... می خوام OSSO منو بخوره. اصلا من همینجا می مونم. - خیلی خب من میرم تو بمون - اگه بمونم تو دلت واسه ام تنگ میشه؟ - آره - خیلی خب من هم میام