داستان‌هاي عمه پسند

ارنواز نمی دونم چه اتفاقی افتاده که از دیروز یک توانایی عجیب را در خودش کشف کرده و به مادرهای بچه های مدرسه که می رسه میگه:Lo sai io posso parlare persiano یعنی می دونید من می تونم فارسی حرف بزنم؟ (البته بار اول اشتباهی گفت ایرانی ولی من در گوشش گفتم که نه بابایی تو ایرانی هستی ولی فارسی حرف می زنی. بار دوم به مادر یکی از بچه های عرب همینو گفت و فوری هم منو نگاه کرد و جمله اش را تصحیح کرد.) جالب ترین اتفاق هم در مورد مادربزرگ یکی از بچه ها اتفاق افتاد که وقتی ارنواز اینو بهش گفت، یه خورده تشویقش کرد و گفت تو هم می دونی که من می تونم میلانی صحبت کنم، میدونی میلانی چیه؟ (باید توضیح بدهم که زبان معیار ایتالیایی مال فلورانسه و بقیه کشور با...

ارنواز خانوم ظاهرا خرابکاری کرده اند و توش مانده اند که چه کار بکنند. اینه که از مامانشون می پرسند. مامان هم در نهایت آرامش می گویند که نمی دانند باید از ارنواز پرسید. ارنواز هم مکثی می کنه و میگه: ارنواز؟!!! بعد از لحظه ای مکث میگه: نه! جواب نمیده

ارنواز از کلاس زبان انگلیسیش برگشته خانه، مامان جلوی در میاد به استقبالش و میگه: How Are You? ارنواز با تعجب میگه: تو اینو از کجا می دونی؟

ارنواز از پشه ترسیده و باباش را به کمک طلبیده. - من را نمی خوره؟ - خجالت بکش بابا، آخه پشه به این کوچیکی چه جوری تو به این بزرگی را بخوره؟ - آخه ممکنه Forte (قوی) باشه - آخه پشه به این کوچیکی از تو به این بزرگی قویتره؟ - آخه ممکنه مثل تو Muscolo (ماهیچه)‌ داشته باشه

من که فکر می کنم این جمله ارنواز به لحاظ ساختاری تو زبان فارسی هیچ مشکلی نداشته باشه، تا ادبا چی بگند. ارنواز: بیشتر از اول خوبتر شدی؟

یکی از قسمت های مهم زبان ایتالیایی که تقریبا من مثل بقیه قسمت هاش نمی فهمم قسمت اصواتشه. حالا این چیه توضیح می دهم. ایتالیایی ها البته به چند تا چیز مشهورند. یکی اینکه خیلی زیاد حرف می زنند. (خیلی زیاد) عاشق حرف زدن و وراجیند. یعنی می تونند تو ایستگاه اتوبوس با هیجان درباره احمقانه ترین موضوع دنیا حرف بزنند. دوم اینکه مشهوره که ایتالیایی ها با دست هاشون حرف می زنند یعنی اینقدر این ادم ها حرف دارند که هر چی سرعت می دهند به حرف زدنشون باز هم کم میارند و به همین دلیل از دست هاشون هم واسه انتقال معنا دائم کمک می گیرند. اما من یک قسمت دیگه از حرف زدن ایتالیایی ها (یا حداقل میلانی ها) را هم بهتون میگم. ایتالیایی ها گاهی که کلمه کم می آرند یک...

به مبارکی و میمنت دیروز نقش ارنواز در مراسم جشن کریسمس کلاسشان مشخص شد و ارنواز که سال قبل نقش مادربزرگ را بر عهده داشت، امسال به عنوان مادر در نمایش حضور پیدا می کند. بچه من هم در نمایش های مدرسه به جای آنکه بزرگ شود، دارد کوچکتر می شود انگار...

حالا این دختر ما هم وقتی می خواد یک بازی جدید کشف کنه و ازش لذت ببره، نتیجه کارش این میشه که کنترل تلویزیون را بگذاره تو شورتش و بگه که پی پی کرده و غش غش بخنده از این همه خلاقیتش در امور ممنوعه

خب ارنواز احتمالا سرانجام بعد از کلی فکر کردن به ابن نتیجه رسید که بچه نیاره و به جاش مااسترا (مربی) بشه. دلیلش هم خیلی منطقی بود: یکی اینکه دوست نداره شکمش بزرگ بشه، یکی هم اینکه نمی خواد بره بیمارستان

- مامانی وقتی من بزرگ شدم، دوست دارم بچه تو شکمم باشه - باشه مامانی - اونوقت بچه چه جوری در میاد؟ - میری بیمارستان، دکتر درش میاره - یعنی شکمو میشکونه؟ - نه نمیشکونه - پس چی میشه؟ - دکتر در میاره دیگه - چه جوری در میاره؟ - بچه از یه سوراخی کنار ناناز درمیاد - نه من می ترسم اونوقت لیز می خوره میاد بیرون - نه لیز نمی خوره - نه من نمی خوام لیز بخوره - لیز نمی خوره - پس چه جوری در میاد؟ - دکتر می دونه، خودش بهش میگه در بیاد