داستان‌هاي عمه پسند

آدم نمیشه که به طور طبیعی یک هفته ای از دختر کوچولوش ننویسه و هیچ اتفاقی هم نیفته. البته که می افته و بابایی و مامانی وظیفه دارند که شیرین کاری دختر شیرین زبونشون را بنویسند و اگر ننوشتند فقط به خاطر اینه که به دلایل زیادی خیلی درگیر بودند. اما تو این یه هفته مائده عقد کرد و یه میهمونی کوچولو هم تو خانه ما گرفت و البته تو حسابی رقصیدی! خاله هدیه و عمو کاوه هم سالگرد ازدواجشون را جشن گرفتند. اون هم به شکل بالماسکه که تو اولش خیلی ترسیدی بخصوص از عمو مهدی (گنجی) که لباس غواص ها را پوشیده بود. این بود که تقریبا تا آخرهای مهمانی مجبور شدیم تو حیاط با تو روی تاب بنشینیم پیش نفس (دختر خاله شیوا) و نارگل (دختر خاله نگار) آخر های میهمانی که ال...

ارنواز موقع پی پی کردن چشمهاشو می بنده. مامانی ازش می پرسه: "جرا؟" ارنواز جواب میده: "آخه پی پی بو داره چشمهامو می بندم که بوش نیاد"

- باباجون منو دوست داری؟ - آره قد یه دنیا - من هم شما را قد آسمون دوست دارم. قد پرنسس ها!

ارنواز رو تخت مامان و بابایی دراز کشیده ولی خوابش نمیاد. کاملا برعکس شده و پاش روی متکا است. بابایی تو تاریکی دست به پای ارنواز میزنه و میگه:" این چیه؟" ارنواز: پای ارنوازه بابایی: اینجا چی کار میکنه؟ ارنواز: خوصله اش سر رفته، داره الکی با خودش بازی می کنه!

دیروز صبح مامانی برای بردن ارنواز  به مهدکودک؛ دو تا گل سر - یکی قرمز و یکی آبی - آورد که به سر ارنواز بزنه. ارنواز گل سر آبی را به مامانی نشان داد و گفت: "این شبه" و گل سر قرمز را نشان داد و گفت: "این روزه"

ارنواز به جای باد کردن توپ از مصدر قلمبه کردن توپ استفاده میکرد. حالا در مورد باز کردن چتر چی؟ اینبار از باد کردن چتر استفاده می کنه "لطفا چتر را باد کنید!"

ارنواز یه عادت بد پیدا کرده و اون اینکه توی ماشین وا می ایسته و در نتیجه یکی باید از پشت بگیردش. افسانه هم موقعی که داشتیم از شمال میامدیم همین کار را کرد و از پشت ارنواز را گرفت، ولی ارنواز که کلا عصبانی بود گفت:"لطفا به می می من دست نزنید!"

نمی دونم شاید ارنواز این حرف را قبلا هم گفته باشه و ما هم آن را نوشته باشیم ولی به هر حال باز هم جالبه. ارنواز گفت: خوصله ام سر رفت، خالا چی بخورم؟

توی ویلا نشسته بودیم. صدای دریا میومد. ارنواز پرسید: موج داره با دریا صحبت می کنه؟